Este es un cuaderno personal:

Escribo sobre emociones, que son las que nos mueven. En galego ou castelán, como me pete.

Mira o vídeo de Iago:

"Bra, Italy, unha cidade lenta contra o estrés"

"¿Coñeces a filosofía do Movimento Lento?"

Que ver o hacer en Coruña
Violencia en la pareja: una lucha colectiva
quieres el blog en bandeja?
Apoia o Manifesto a prol da convivencia lingüística e a da igualdade de dereitos para o galego
Alojado en
ZoomBlog

o meu ánimo pendular

Por Zeltia. - 1 de Julio, 2009, 2:15, Categoría: ¿y por qué me cuentas tu vida?

Snake woman por Petrún

ando esta tempada máis ocupada, envolvendo e desenvolvendo o novelo das emocións... ainda ben non cheguei á diástole cando xa me ven outra sístole

Permalink :: 9 Comentarios :: Comentar | Referencias (0)
Etiquetas:

solsticio

Por Zeltia. - 23 de Junio, 2009, 15:30, Categoría: hay vida ahí afuera

bailei co sol, agarrada dos seus últimos raios, no día máis longo do ano. viño e sardiñas, abrazos e risas, celebrando o solsticio. dende a noite do tempo, na memoria atávica, o lume.

fuego purificador

lumeirada no solsticio, 20 xuño'09 en cesuras

e eu que sempre sustentei
o monumento dos sonhos
vi o solsticio passar
como passam, à tarde, as coisas que não aconteceram
e nem sequer afloraram a essa zona do espírito
onde há um permanente solsticio, queimando as almas

Lêdo Ivo

*e hoxe, na noite sanxoaneira, mergullareime  no cheiro a fume e a sardiñas asadas, por entre a xente, con ese aire de festa popular, de maxia extendida,  propios do día.

Permalink :: 12 Comentarios :: Comentar | Referencias (0)
Etiquetas:

un jardín japonés

Por Zeltia. - 18 de Junio, 2009, 10:40, Categoría: ¿y por qué me cuentas tu vida?

que bien que hoy no trabajo, pienso cuando despierto.

pero pronto recuerdo que si tengo el dia libre es para trámites

en las oficinas de tráfico y ayuntamiento. y no quiero.

eu quero quedar na casa, co pixama posto

e deitarme no sofá para ver unha película.

e cando me entre a fame, baixar o toldo

e comer na terraza, mirando cara afora,

e disfrutar de estar soa, de que non me doa nada.

esquecer que todo é finito, no pensar en el futuro incierto,

todo lo más en mañana, y eso como mucho,

que ni ganas tengo de ir a la fiesta del solsticio de verano

ni del jaleo, ni de estar con tanta gente.

envidio a la gata, mírala ella, qué tranquila, vaya vida se pega.

aunque sí que quiero mis cinco sentidos,

escuchar la naturaleza, mirarla, poder olerla,

saborear la comida y el buen vino

y tocar otros cuerpos.

pero no va a ser eso, ahora por lo menos.

que tendré que espabilar, darme una ducha, conducir hasta el centro

buscar dónde aparcar, ponerme a la cola de la ventanilla uno

que me falte algún impreso de los imprescindibles,

y tener que coger otro estúpido número.

querré largarme, porque hará calor y me dolerán los pies.

qué pereza me está entrando, y que desgana de todo.

no quiero ir al puto ayuntamiento a pagar impuestos

por pisar cemento.

yo quiero ir a un jardín japonés.

.

El jardí del shogun / The shogun's garden por SBA73

foto de la Galería de SBA73  en filrck

Permalink :: 11 Comentarios :: Comentar | Referencias (0)
Etiquetas:

muro invisible

Por Zeltia - 16 de Junio, 2009, 20:25, Categoría: ¿y por qué me cuentas tu vida?

fotografía de arjun

Blue door, white wall por ... Arjun

todos tenemos miedos y vivimos construyendo defensas para protegernos. nos sentimos más seguros detrás de nuestros parapetos. yo he ido levantando, pacientemente, un muro para defenderme del amor.

llevo años con miedo:

.

a perder mi pequeña parcela de libertad

a ser absorbida

a la dependencia emocional

a ser abandonada

a morirme de dolor

-

quizá de ahí me venga esa sospechosa tendencia a lanzarme, suicida,

 a relaciones de futuro imposible

con apariencia de intimidad

manteniendo la distancia de seguridad

 -

es que hasta la soledad da menos miedo.

-

mucho tiempo pensé

qué dificil encontrar al hombre adecuado para mí

pero empiezo a creer que lo que de verdad me cuesta es decir

-

 sí.

Permalink :: 5 Comentarios :: Comentar | Referencias (0)
Etiquetas:

no intentes un autosabotaje, que te veo

Por Zeltia - 11 de Junio, 2009, 18:26, Categoría: ¿y por qué me cuentas tu vida?

y, además, mi disfraz de autosuficiente está tan tan tan conseguido, que hasta engaño al espejo de mi cuarto de baño.

autosuficiencia por Amor y Paz ♥

fotografía de la galería de Amor y Paz ♥ en flickr

Permalink :: 9 Comentarios :: Comentar | Referencias (0)
Etiquetas:

en todas sus acepciones

Por Zeltia - 5 de Junio, 2009, 23:17, Categoría: ¿y por qué me cuentas tu vida?

hoy estoy envidiosa.

de risas,

de energía,

de vida.

y me siento un poco miserable. me parezco al señor burns, pero sin la pasta.

look mr burns! it's a beautiful day por kakilino78

fotografía de kakilino78

*este personajillo siempre me despertó una lástima extraña

mezcla de ternura y rechazo. que sea el villano de springfield es secundario para mí.

Permalink :: 13 Comentarios :: Comentar | Referencias (0)
Etiquetas:

efímero

Por Zeltia. - 24 de Mayo, 2009, 7:56, Categoría: ¿y por qué me cuentas tu vida?

bajo el efecto de la poción mágica, reconocí dentro de mí a las mujeres que fuí y que ya no soy, (ésas que a veces me producen melancolía y a veces ya no). se me salían por las comisuras de los labios y allá iba yo con la sonrisa puesta, subiendo aquella cuesta, que hasta me costaba menos.

ya suponía que sería algo efímero, pero es que, además, deja resaca. como he podido comprobar esta mañana.

Bubble Mathematics por tlindenbaum

Permalink :: 17 Comentarios :: Comentar | Referencias (0)
Etiquetas:

¿qué se hace a la hora de morir?

Por Zeltia - 18 de Mayo, 2009, 21:14, Categoría: hay vida ahí afuera

Promised land / Tierra prometida por Rolando Polo

ahora tendrá ya

desmitificada la vía láctea...

usted, benedetti

no sabe, ni imagina,

qué sola se va a quedar mi vida

sin la suya

.

llegado el momento habrá improvisado,

 sin duda,

como tenía decidido cuando escribíó aquel poema:

¿qué hacer?

Luego del próximo recodo

tal vez convenga irlo pensando

sé de un viejo compatriota

terrateniente él

que en su colchón de muerte

miró uno por uno

a sus llorosos herederos

dijo

        ah farsantes

                              y a continuación

crepó como un bendito.

es claro que para ese gesto

los latifundios son indispensables

yo digo que más vale improvisar

porque si uno programa decir algo pujante

y después solloza como un perro apaleado

o si se propone soltar un llanto digno

y luego canturrea como un orate

o si planifica extender la mano abierta

y después es un puño y no queda claro

si es por tacaño o por comunista

puede ser tildado

de inconsecuente o frívolo

y ésa no es buena lápida

qué va a ser.

Permalink :: 8 Comentarios :: Comentar | Referencias (0)
Etiquetas:

just like me

Por Zeltia - 14 de Mayo, 2009, 13:51, Categoría: hay vida ahí afuera

*5 anos, no meu caso. (-¿cuantos años tienes? -nós temos unha cabra, años non temos ningún)

Permalink :: 11 Comentarios :: Comentar | Referencias (0)
Etiquetas:

sorteo: finde en hotel-casa rural en galicia

Por Zeltia - 10 de Mayo, 2009, 11:10, Categoría: hay vida ahí afuera

aquí temos o 2º dos memes-sorteo promocionais de cousas da nosa terra. neste sorteo hai sete premios:

un lote de queixos do Xures, e pasar un fin de semana, (noite do venres e do sábado, co almorzo incluído) en algunha das seis casas rurais-hoteis, de pe-lí-cu-la, que se promocionan regalando a estancia ós seis afortunados gañadores.

*Isto ven de Radio Cornellá, e no seu blog Sempre en Galicia, explicase como coller número para o sorteo. Falar das casas rurais é cousa moi doada, porque todas elas teñen ben de que gabarse:

A de Lira, en Carnota, ten un nome que xa enamora: A Xanela da Lúa. Eles estiveron na reunión fundacional da delegación de Galicia do movimento mundial Slow Food (comida lenta: cociñar amodiño, con mimo, con productos da terra e de calidade) o Slow Food está dentro doutro proxecto máis ambicioso aínda que é o slow movement, que xa ten varios anos e está espallado por moitos paises, sempre volvendo a cara a unha maneira mais racional e natural de vivir. Paréceme valiente e acertado que esta casa rural se adique a un turismo para xente que saiba darlle o valor que as auténticas cousas teñen. E para ver o bonita que é, non hai máis ca entrar na súa paxina web.

No Concello de Viana do Bolo, temos a segunda das opcións: Santa Mariña da Ponte, (hotel e spá) Ahí en plena naturaleza, a carón dun castiñeiro de 500 anos, poderedes relaxarvos nun entorno privilexiado.

E na Praza Maior do mesmo concello está o Hotel Vila de Viana. Na restauración do hotel respetaron a fachada orixinal para que non cambiara a praza. E eles mesmos restauraron a maioría dos mobles que forman parte da decoración. Unha peculiaridade que ten este hotel rural é a grande cantidade de reloxes antiguos que hai por toda a casa, mesmo no comedor hai seis ou sete; reparalos e poñelos en marcha é unha afición que ten o dono, e seica funcionan todos!

Non fai falla marchar de Viana do Bolo para chegar ó restaurante de A nosa casa, que non é nosa, pero se nos toca a fin de semana sentiremonos coma se fora. Alí seica preparan unha androlla boísima (é parecido ó botillo)

O Retorno é o nome que ten o hotel rural que fai o número cinco na lista, e seguramente teremos ganas de voltar a él despois de estar en calquera das suas acolledoras habitacións e disfrutando na terraza que da ó xardín, ou na súa destacable galería de cristal.

A vivenda rural Mirador da Ribeira quedou para o último, pero igual podería ir de primeira, porque ten moitas cousas das que presumir: as portas, o chan, o teito que conserva as vigas orixinais, a portada do comedor do século XIX... A antigua cociña é agora unha das habitacións, e conservaron o fregadeiro, que quedou feito un lavabo. Sendo así de respetuosos e doado que a conxunción de pedra e madeira faga desta vivenda un lugar moi acolledor. Tamén está en Viana do Bolo.

E, se non nos toca a estancia nun deses hoteis rurais con tanto encanto, a ver se hai sorte e levamos os queixos do Xurés. Porque estes queixos non che son calquera cousa: son feitos de maneira artesanal, con leite crú, sen ningún aditivo, un producto biolóxico que tenta recuperar parte da tradición culinaria da zona: os límites do Parque Natural Baixa Limia -Serra do Xurés- e están no mercado cun prezo entre 75 e 150 euros.

*despois de ter feito este post engadiuse á lista de casas rurais Casa Rural Rosalía, en Limios, Ourense. Como xa algunha xente mandamos o correo electrónico para pedirmos número para o sorteo, estoutra casa hase sortear entre todos aqueles que non acaden premio no sorteo. Así que, outra posibilidade máis.

preme aquí para ir a SEMPRE EN GALICIA: Concurso - Sorteo dunha Fin de Semana en Galicia

Permalink :: 9 Comentarios :: Comentar | Referencias (0)
Etiquetas:

sólo dos semanas

Por Zeltia - 9 de Mayo, 2009, 13:21, Categoría: moviendo el culo del asiento

el ciclo dura apenas dos semanas.

y otro año más me he quedado sin verlo

 ya han llegado las primeras a las fruterías

foto de Galería de ·Romi·

You can't pick cherries with your back to the tree. por ·Romi·

que ricas.

 que jugosas y dulces.

que suaves y agradables al paladar son las cerezas.

provocan, incitan a mirarlas, a comerlas.

a veces me gustaría ser una.

LA SOMBRA DE CEREZA por Süssmann

foto de la Galería de Süssmann on flickr

y

bueno,

para ser realistas,

podría ser más bien una pasa, que tampoco están mal.

.

sobre todo las sultanas.

.

 Bizcocho de cabello de ángel y pasas por GingerJelly

foto de la Galería de GingerJelly on flickr

.

*mezcladas con otros alimentos pueden convertir una comida insulsa en

atractiva y exótica.

ser la sorpresita escondida.

Permalink :: 8 Comentarios :: Comentar | Referencias (0)
Etiquetas:

satisfacciones primarias

Por Zeltia. - 6 de Mayo, 2009, 20:10, Categoría: moviendo el culo del asiento

foto de la galería de  kidneri-rebel en flirck

Banquete por kidneri-rebel

y qué hicísteis por allá?
-comer, beber y dormir, hijo.
-y hablar, supongo.
-sin parar. todo sin parar.

Permalink :: 10 Comentarios :: Comentar | Referencias (0)
Etiquetas:

carril (serie para la caja de recuerdos)

Por Zeltia. - 4 de Mayo, 2009, 20:28, Categoría: moviendo el culo del asiento

vivo este luns, coma luns.
un pouquiño murcha, falta de vitalidade, de optimismo, de perspectivas. con un tanto ten de fondo. non querendo ver o que se ve.
rememoro outros momentos pracenteiros, paisaxes, ollos. pégome a eles coma se fose unha legaña
pero e que vivo este luns, coma luns.

carril

*ay, qué lonxe está xa o finde e a terraza de carril, dende onde pousaba a mirada no repouso do mar. qué allea esa serenidade da hora serena. só un soño a illa de cortegada chiscándome o ollo

Permalink :: 13 Comentarios :: Comentar | Referencias (0)
Etiquetas:

imaginación, jazz, cigarrillos y alcohol (serie para la caja de recuerdos)

Por Zeltia - 24 de Abril, 2009, 16:20, Categoría: para gustos

árvores do sul produzem uma fruta estranha,
sangue nas folhas e sangue nas raízes,
corpos negros balançando na brisa do sul,
frutas estranhas penduradas nos álamos

fue billie holiday cantando con su emotiva y triste voz lo raras que son las frutas que dan los árboles del sur

ListenOpen in new window se puede escuchar al mismo tiempo la canción en otra ventana distinta

quien me llevó a hacerme una idea romántica del jazz, relacionándolo con clubs de aire enrarecido, humo de cigarrillos, sensualidad y vapores de alcohol. una música que me parecía propia del mundo marginal, con músicos cargando con su maleta y su instrumento de una a otra ciudad. ya no.

pero en vivo, aún conserva para mí esa magia de romper las normas, de explorar. de ser una música nunca igual, una amalgama de expresión y sonido.

estos días están en el teatro da ópera da coruña con el ciclo de conciertos de jazz, y anoche disfruté en el homenaje a oscar peterson con monty alexander al piano, jazz y reggae, su pelo blanco, su cuerpo inquieto. y las manos de oliver jones que no tienen tantos años como su cuerpo. y en contraste la juventud del pequeño de los hermanos clayton.

Monty Alexander by Eddy Westveer

foto de  Eddy Westveer

Permalink :: 12 Comentarios :: Comentar | Referencias (0)
Etiquetas:

invisibles

Por Zeltia - 17 de Abril, 2009, 23:17, Categoría: ¿y por qué me cuentas tu vida?

foto de  yusuf_alioglu

 The Invisible Man © por yusuf_alioglu

todos hemos deseado poder ser invisibles. imaginamos las posibilidades que ofrecía la capacidad de no ser visto. en libros y películas probamos pócimas y experimentos.

y el secreto está bien a la vista. poco después de los cuarenta, a medida que vas cumpliendo años, inevitablemente se produce el efecto:

te vas volviendo invisible*

 *la fórmula no funciona ni con las personas que nos quieren ni con el jefe, pero sí con todos los demás, especialmente con el sexo opuesto.

Permalink :: 27 Comentarios :: Comentar | Referencias (0)
Etiquetas:

Sindicación

Blog alojado en ZoomBlog.com

Technorati Profile Add to Technorati Favorites