sin pena ni gloria

unha emoción compartida
é un contrato íntimo
que vai máis alá das palabras

__

Inverno

Publicado en 8 de Enero, 2008, 14:19. en PRESUMIENDO DE LO QUE ESCRIBEN LOS AMIGOS.
Comentar | Comentarios (16) | Referencias (0)

Chove, e ata o mar tiña ganas de verse ahí, chovendo. De que caera a auga a repenicar nos soños dos cristais. De ver o vento en tul de gotas espalladas a eito. De ver a terra branda e oscura e o verde engominado de verde, gris inverno.
A mirada revira cara adentro, pra facer o labor que foi quedando. Pasou o outono e o sol virou tamén na sua viaxe: imos cara ó Norde e a luz irá gañando o seu pulso, o noso pan.
O inverno fía e asubía paseniño na roca da maruxaina no volver ó noso sitio.Todo vai calmo nesta constante tempestade. A música anda a cabalo dos estorniños, e os muíños cantan no seu inferno o escorregar da noite.
E eu xa estou na casa a amañar nos paxos e a soñar co trigo

Ajallope, ajallopando