Siempre se escriben "las confesiones de alguien más notable, más puro, más sucio, más vivo, más sensible e incluso más yo que lo permitido"
(Valéry)
separadores por temas
quieres recibir el blog en bandeja?
Alojado en
|
POR LAS FUENTES Y LOS CAMINOS.los caminos y las fuentes son señales que nos han dejado los que vivieron antes. seguir sus huellas siempre nos conducen a alguna parte.
|
Publicado en 10 de Diciembre, 2009, 1:49.
en POR LAS FUENTES Y LOS CAMINOS..
Comentar |
Comentarios (49) |
Referencias (0)
Etiquetas: fontes, fuentes, Cambre, Galicia, reflexiones
|
dende as entrañas, pulsando por saír de nós, queremos botarnos, verquer, desbordarnos, mesmo ata asolagar. mais todo ese pulo de vida adoita quedar nunha sinxela fontiña cun fio de auga clara. e abonda para verternos cara afora. porque o importante é decantarse*.
|
 fonte en cambre, (a coruña). decembro'09. está na orela esquerda do rio mero, á beiriña de todo. o deitar da súa auga confúndese co rumor do río, con quen se mestura. |
.
*decantar: verter suavemente un líquido noutro recipiente sin que saia o pouso.
|
|
|
Publicado en 15 de Octubre, 2009, 0:27.
en POR LAS FUENTES Y LOS CAMINOS..
Comentar |
Comentarios (28) |
Referencias (0)
Etiquetas: paseos, vivencias, reflexiones
|
camiño que vai á beira do rio. cerca de sigrás.
foto de zeltia.

-
caíndo a luz da tarde,
a miña sombra alongada guiándome polo camiño, polo chan lene,
onde van quedando as miñas pegadas,
qué bonito o paseo polo campo,
coa brisa morniña,
ese arrecendo a terra e a herbas aromáticas que o enche todo.
-
debaixo dos castiñeiros
alfombras de ourizos protexendo as súas castañas novas.
dos carballos cargadiños de landras
vaise algunha folla, que planea amodiño, enredando co ar,
ata cair ó rio, que a leva docemente, acunándoa, coma nun berce.
reflexos dourados bailando na auga.
ruxen sons calados, segredos, agochados.
a vida, pintada de verde, entrando polos ollos.
adiantoume un corredor. dous ciclitas. tres xubilados vindo cara a mín. e catro que son familia. co can fan cinco. conmigo seis.
as 7 xa... habería que voltar.
*celebré la vida en ese paseo vivificante,
consciente de la maravilla que es andar, pensar, elegir pasear sola.
tuve mi momento nostálgico, claro,
pero siempre es mejor añorar a alguien,
que estar con ese alguien deseando estar en otra parte o con otra persona.
|
|
|
Publicado en 23 de Septiembre, 2008, 2:19.
en POR LAS FUENTES Y LOS CAMINOS..
Comentar |
Comentarios (27) |
Referencias (0)
Etiquetas: Fuente de Obaya, Colunga, Asturias, fotografia, Federico García Lorca, lugares con encanto
Mar, ¿adónde vas?
Río arriba voy buscando fuente donde descansar.
Federico García Lorca

Fuente de Obaya en Gobiendes, Colunga, Asturias. Fotografía de la galería de leedixon
Preguntas a cualquier vecino en Gobiendes, y encuentras el camino hacia Sueve. 10 minutos caminando para llegar al río, pasas sobre un tronco de árbol que hace de puente entre las dos orillas, otros 10 minutos subiendo para encontrar el manantial y podrás escuchar otra canción del agua entre la espuma...
información tomada de la web de la Comunidad de Noticias de Oriente de Asturias
|
|
|
Publicado en 23 de Septiembre, 2008, 1:37.
en POR LAS FUENTES Y LOS CAMINOS..
Comentar |
Comentarios (11) |
Referencias (0)
Etiquetas: manantiales, fuentes, Montes de la Ermita, bierzo, AGUA, fotografia, lugares con encanto
Manantial de los Montes de la Ermita, en un pueblo abandonado que están arreglando poco a poco los vecinos y que pertenece al municipio de Igueña, en el Bierzo. fotografía de la galería de masaimanta en flickr

El agua escribe sobre las piedras su historia sin regreso.
Corre sobre el pasado de su líquida especie. Aún así, su transparencia es canto. No es gemido, es canto. No es lamento, es canto. Y mientras corre, compone su propio himno. Y corre y canta. Susana Giraudo
|
|
|
Publicado en 4 de Noviembre, 2007, 2:20.
en POR LAS FUENTES Y LOS CAMINOS..
Comentar |
Comentarios (12) |
Referencias (0)
Etiquetas: Manuel del Cabral, fuentes, Silleda, poemas, recuerdos, Trasdeza
No Couto, nas terras de Trasdeza, á beiriña da ermita onde cada ano en setembro se celebra a romaría, fixeron esta fontiña.
Antes de pasar a carretera tronzando pinos e carballos, había camiños e carreiros adentrándose na espesura ata chegar a ermita, sen fonte ningunha. O dia da romería algunha parella perdíase facendo un cochiño entre os fentos, quente o sangue nos corpos ablanquexados pola lua chea; e os mozos dalgun lugar do arredor esperaban agochados entre as sombras a outros que subían o camiño, para saltar sobre eles a vingar honores feridos que medraran polos litros de viño levantados para maior gloria do santo... xa habería horas que as mulleres recolleran os cestos coa merenda, e os panos, que primeiro fixeran de molido e despois de mantel para os chourizos, o touciño, a empanada, o queixo con marmelo e as rosquillas de Silleda, á sombra da carballeira. E mentras o gaiteiro tocaba, alguén botaría un auturuxo deses que lembran ancestrais berros de guerra.
O Couto, Silleda. (Pontevedra). fotografía de Zeltia, Verano 2007

Agua tan pura que casi no se ve en el vaso de agua.
Del otro lado está el mundo. De este lado, casi nada...
Un agua pura, tan limpia que da trabajo mirarla. Manuel del Cabral (1907-1999)
-
|
|
|
Publicado en 14 de Octubre, 2007, 14:52.
en POR LAS FUENTES Y LOS CAMINOS..
Comentar |
Comentarios (14) |
Referencias (0)
Etiquetas: caminos, Cesuras, Fernando Pessoa
|
Camino del Sanatorio, Cesuras, A Coruña. Septiembre 2007

O amor é uma companhia. Já não sei andar só pelos caminhos, Porque já não posso andar só. Um pensamento visível faz-me andar mais depressa E ver menos, e ao mesmo tempo gostar bem de ir vendo tudo. Mesmo a ausência dela é uma coisa que está comigo. E eu gosto tanto dela que não sei como a desejar.
Se a não vejo, imagino-a e sou forte como as árvores altas. Mas se a vejo tremo, não sei o que é feito do que sinto na ausência dela. Todo eu sou qualquer força que me abandona. Toda a realidade olha para mim como um girassol com a cara dela no meio.
Fernando Pessoa
|
|
|
Publicado en 7 de Agosto, 2007, 16:59.
en POR LAS FUENTES Y LOS CAMINOS..
Comentar |
Comentarios (8) |
Referencias (0)
Etiquetas: CANCIONES, Carlos Chaouen, caminos, a coruña, Mabegondo
|
Camino en Mabegondo, A Coruña. Verano 1997
Y cada uno en su camino va cantando, espantando sus penas. Y cada cual en su destino va llenando de soles sus venas. Y yo aquí sigo en mi trinchera, corazón, tirando piedras, contra la última frontera
Carlos Chaouen "Semilla en la tierra"
|
|
|
Publicado en 2 de Julio, 2007, 16:04.
en POR LAS FUENTES Y LOS CAMINOS..
Comentar |
Comentarios (12) |
Referencias (0)
Etiquetas: Pontevedra, Pazo de Oca, A Estrada, fuentes
|
Fonte no Pazo de Oca, A Estrada, Pontevedra. Fotografía de Zeltia, inverno 2007

Cando no Palacio d"Oca Á tardiña o sol fachea Parece un navío d"ouro Calá non lonxe fondea
(Dicho popular)
Xardíns, paseos, outras fontes máis vistosas... pero ésta, sin pretensions de pazo, foi a que máis me gustou.
http://turismoriasbaixas.com/labs/panel/index.php?id=90
|
|
|
Publicado en 29 de Junio, 2007, 22:36.
en POR LAS FUENTES Y LOS CAMINOS..
Comentar |
Referencias (0)
Etiquetas: Mero, a coruña, Cesuras, fuentes
|
A Tieira, Borrifáns, (Cesuras), donde nace el rio Mero que va hacia el sur, y llegará a la ria de Betanzos para entrar en el mar...
Verano 2007

Calmó su sed, mitigó sus nostalgias... como en sueños, la mano acercó una y otra vez a su boca sedienta de patria el líquido cristalino y transparente que lo llevaba a la infancia. Era el agua milagrosa de su tierra, por tanto tiempo lejana que volvía a bautizarlo y llenaba su alma, desgastada por la distancia, de vivencias entrañables, de reconocidas fragancias.
Carmen Iris de León
|
|
|
Publicado en 21 de Abril, 2007, 12:03.
en POR LAS FUENTES Y LOS CAMINOS..
Comentar |
Referencias (0)
Etiquetas: Chelo, Galicia, a coruña, fuentes, Gabriela Mistral
|
Regato en Chelo, (A Coruña, Galicia)
Tomada en Semana Santa 2007

Quiero volver a tierras niñas; llévenme a un blando país de aguas. En grandes pastos envejezca y haga al río fábula y fábula. Tenga una fuente por mi madre y en la siesta salga a buscarla, y en jarras baje de una peña un agua dulce, aguda y áspera
-Gabriela Mistral-
|
|
|
Publicado en 21 de Abril, 2007, 11:17.
en POR LAS FUENTES Y LOS CAMINOS..
Comentar |
Comentarios (18) |
Referencias (0)
Etiquetas: Cesuras, fuentes, Miguel Arteche, fuente en Cesuras
amosarme esta fonte foi un agasallo do meu amigo carlos. a fontiña tén rás e cágados, cabaliños do demo, arañas de auga. aparece ó fondo de un carreiriño, no medio de un bosque frondoso, entre pedras e lama, a carón dunha ermita blanca. restaurárona hai pouco, canda a ermita, uns toliños ilusionados, con amor pola súa terra.
Fonte en San Gregorio, Cesuras, (A Coruña) 2006. Foto Zeltia

Cae el agua final sobre el silencio. Cae el agua solemne del silencio. Cae el agua escondida en el silencio. Cae el agua de vida en el silencio. Miguel Arteche
|
|
Artículos anteriores en POR LAS FUENTES Y LOS CAMINOS.
|
Sindicación
2. Sitios nos que me entero de cousas:
|