Este es mi cuaderno personal y escribo sobre emociones, que son las que nos mueven. En galego ou castelán, como me pete
Que ver o hacer en Coruña
Violencia en la pareja: una lucha colectiva

el obsequio de Veca

bannerB&W

Who are you, and what have you done with me (serie pasado simple / futuro imperfecto): Comentarios

Veca | 20 de Enero, 2008, 13:16 | (Contacto, Página)

Que te contestó?? ME encanta pasear por la Ciudad Vieja...



Chousa da Alcandra | 20 de Enero, 2008, 13:22 | (Contacto, Página)

Teño vivido esas sensacións. E fuxen da mente tan axiña como tratas de afondar no pensamento...Pero queda o pouso da sensación percibida.



Soros | 21 de Enero, 2008, 12:45 | (Contacto, Página)

Soy tu presente siempre fiel que te hace compañía, no como el tiempo, los hombres o los sitios encantados... que todos una vez se desvanecen.



Mar e Lúa | 22 de Enero, 2008, 0:44 | (Contacto, Página)

A min tamén me ten pasado, aínda que é máis frecuente que sexan os olores os que me fan volver a determinados momentos do pasado: a herba recén cortada, o cheiro a tormenta, o polbo saíndo da ola de cobre da miña avoa, os libros vellos...

Non nego que determinados lugares tamén me fan ter algunha pequena regresión :) son momentos moi bonitos, a maioría das veces. Parece coma se o tempo deixase de existir por un intre.



O raposo | 22 de Enero, 2008, 20:15 | (Contacto, Página)

E que che respondeu a sombra?



Zeltia. | 23 de Enero, 2008, 14:43 | (Contacto, Página)

"No me preguntes a mí, tú has sido la artífice de tu propia vida".
Pero no me satisfizo la respuesta, busqué alguien más a quien pedirle cuentas, y no encontraba a nadie: el único que asumió responsabilidades conmigo fué... el azar.



Silvana | 24 de Enero, 2008, 13:22 | (Contacto, Página)

Muy buena reflexión.



vermella | 24 de Enero, 2008, 20:30 | (Contacto, Página)

As veces o tempo párase,retraése e xoga con nós.Vai a ter algo de certo os que dín que o tempo non é real.
saúdos atemporales.



Zafferano | 25 de Enero, 2008, 23:06 | (Contacto, Página)

A veces pasa, y sólo dura milésimas de segundo, pero es como si realmente regresáramos.
Hola preciosa, me pareció muy entrañable tu comentario. Gracias.

Un beso grande.



Ático | 27 de Enero, 2008, 20:01 | (Contacto, Página)

Dicen que ese prodigio sólo le ocurre a quien mantiene un pequeño espacio en su interior para que anide, todas las primaveras, el pájaro de la juventud.
Quizá sea así.



Realiza un comentario Regresar al artículo | Inicio
Blog alojado en ZoomBlog.com
Vuelos Baratos