Este es mi cuaderno personal y escribo sobre emociones, que son las que nos mueven. En galego ou castelán, como me peteSeparadores
Cronológico:
Que ver o hacer en CoruñaUn poco de vida social:
Violencia en la pareja: una lucha colectiva
|
efecto (serie lentes de contacto con su neblina propia): Comentarioscuspedepita | 2 de Mayo, 2008, 0:25 | (Contacto, Página) Ten vostede dous premios agardandoa no meu blog :-))) Cando queira pode vir por eles. Unha aperta Chousa da Alcandra | 2 de Mayo, 2008, 9:58 | (Contacto, Página) Non hai sensación máis jodida que a soledade no medio de outros... O raposo | 2 de Mayo, 2008, 12:30 | (Contacto, Página) E que marcha cando che din eso e te miran dunha forma especial e sintes a tenrura e a fraxilidade desa persona? Descalza | 2 de Mayo, 2008, 15:20 | (Contacto, Página) La soledad es canija (dirían en mi pueblo) pero también habrá que ver la siembra realizada, por que si luego la cosecha no nos gusta, se vuelve mas triste y difícil de llevar.
Besos pensativos
ex_traño | 2 de Mayo, 2008, 19:41 | (Contacto, Página) isto recordame cando era voluntario na asociación de alzheimer e remataba a visita: todolos dias pasaba o mesmo, pero pouco a pouco conseguin desfacerme dese sentimento de culpa pola despedida, repetindome que eu escoitaba iso porque era o unico que iba... asi e todo e moi jodida a siodade pero inevitable........ as veces
bicos e gracias pola tenrura
mer | 5 de Junio, 2008, 15:01 | (Contacto, Página) Moi tenro e triste. Soidade, canto medo!
Unha aperta e outra para ela, cando voltes vela.
Realiza un comentario Regresar al artículo | Inicio |