me hablas a mi? -espacio emocional-

Ese inicio coa lectura simultánea de Agostiño de Hipona deu a definición de mentira máis aceptada e da que se foron tirando todas as que seguiron. Dixo que "mentira é dicir algo distinto do que se está a pensar co ánimo de enganar" fíxonos sentir a todos os participantes en cada unha das 69 sedes como se estivésemos todos xuntos. Eu tamén percibín ese nó da emoción na gorxa cando Vanessa Martínez dabe lectura dese texto común.

Un bico

Eu lin iso e máis verdades do libro que me gustaron traballando de noite xa que non puiden asistir a ningún acto.
Mui boa reportaxe gráfica.

Aí andabamos tod@s xuntiñ@s, sentindo a calor da compaña aínda que fora na distancia.
Seica pensaban que ían gañar sen ter que pór as botas... Pois vai haber que botar o partido. ;))
Boa reportaxe.

Bicos! Mil primaveras prá nosa lingua!

a verdade e que supoño que eu son unha de esas da inercia ou renegada.

non falo galego porque na miña casa nunca se falou e cando estudiei tampoco se ensinaba galego.

gústame o galego e leo en galego disfrutando tanto como si lera en castelán.

respeto os que falan galego pero non o defendo por encima de todo. tal vez para moitos sexa unha renegada pero penso que tamén teño o dereito de falar como quera e donde quera mentras que non lle falte ao respecto a ninguén.

e a miña humilde opiniòn.

biquiños,

Magnífica a túa reportaxe fotográfica.
Gústame saber que dalgunha maneira estabamos xuntos compartindo proxectos, desvelando e reveléndonos contra da mentira.
Bikos con lingua de futuro

que me esquecín (glups) deixeite enlazada na entrada do meu blog.

Por razóns de calendario, non estiven en Ourense, pero súmome a esta iniciativa. Polo que levo lido, foi emocionante o acto de presentación. Alégrome.
O libro promete e xa alguén do meu cole fixo hai varios días referencia a el. Supoño que en breve empezarei a lelo.
Saúdos.

Chousa, setesoles e xenevra, ben sei que estivemos irmandados nesa hora máxica,
e paideleo e a nena do paraugas, ben que sinten non ter estado! ¿a que sí?
aldabra, da inercia sí, igualiño que me pasa a min, pero renegada non creo, volve ler o texto que puxen!
e coa inercia, esa señora gorda amiga da preguiza, (da que fala moito pitima),
imos ter que falar nós ¿non sí?,
polo menos na coruña a influenza do castelán e fortísima, e turra de nós, escachan as ondas do castelán contra a praia diaria do trato coa xente, e alá vai dar ó chan o galego queridiño, comendo areas, tragando a auga salgada...
a ver se teño máis éxito neste propósito ca no de non comer tanto chocolate!

Hai de todo. Hainos que respetan e falan, hainos que respetan e non falan, hainos tamén que non respetan, menosprecian, incluso se poñen agresivos e se enchen de prexuizos de cara ós que o falan. E tamén os hai que fan oídos xordos, e non ven que sí que hai esa falta de respeto. Eu trato con moita xente polo meu traballo, xente de moitas clases, de moitas edades, e vexo que sí que fai falla defender o galego, defender ós galegos que falan galego. ¿Haberá algo máis natural que falar galego sendo galego? ¿Por qué tanta estrañeza, por qué tanta xenreira por parte dalgúns que só ven unha ameaza donde só hai unha identidade, un pobo, un dereito fundamental?
Non fai falla que todos "amen" o galego, pero sí que se lle debe un respeto, e se lle debe unha defensa para que sexa unha língua viva, por moitos anos. É riqueza, é cultura, é nosa.
Eu falo galego cada vez máis no meu ámbito, porque me gusta. Crecín en castelán, e me costa vencer a incercia, pero vouno facendo. E algo hai que facer.

o anónimo anterior son eu... aisss

Buff!! Dádemes moita envexa. Como xa sabes en Ponteareas aprazouse, agora vana facer o vindeiro venres. O que queira, xa sabe. O malo é que teño moi difícil acudir e iso que estaba moi ilusionado. A ver como fago.

Un bico.

A min é que os patriotismos ... e iso de facer patria ...
Gústame falar en galego e ainda máis que me falen, pero entendo que as linguas evolucionan, mistúranse e fanse outras novas. De feito, encántame cando nos textos se misturan linguas, coma nas cancións de Manu Chao.
En fin, que debeu ser un acto bonito a razon do alporizado que anda o blogomillo, e me alegro por vos.

Como valenciano bilingüe que soy, apoyo plenamente el uso de la lengua vernácula, en perfecta armonía con la nacional, sin que nunca, en ningún momento, una menosprecie a la otra.
Lo malo es que, en muchos sitios oficiales, a pesar de manejar documentación escrita en ambas lenguas, parece sentirse cierto menos precio hacia las personas que hacen uso de la lengua autonómica cuando se dirigen a ciertos funcionarios...

Y soy de los que opinan que, independientemente de lo que se exprese en público, el verdadero sentimiento patriota se lleva en el corazón.

Un saludito desde Valencia.

Xa lin o artigo do Xornal que deixaches no do Chousa; vouno deixar engadido ao final do blog.
E aproveito para seguir compartido a emoción...

¡Le entendí!
Y sin traductor!!!
Me estás haciendo bilingüe, Zel
¡jajaja!

Que la lengua es algo íntimo, con la que nos expresamos pero que sobre todo nos expresa, lo demuestra el hecho de que tantas veces sea utilizada como herramienta política. Una pena. La mejor forma de defender la lengua es hablándola y escribiéndola. Y si hay que salir a la calle, se sale , naturalmente. Aunque a veces pienso que si fuera por motivos, no volveríamos a casa.

( A tu pregunta acerca del blanco y negro, te respondo en mi blog)

Bicos.

quien menosprecia una lengua (el gallego o el pakistaní) es, de entrada, un ignorante premeditado. quien menosprecia la lengua de su pueblo, de su cultura, de su identidad, es un capullo, me parece a mi. respeto lingüístico. respeto cultural. siempre.

querida piel, descalza, bonita: lo que me dices me emocionó. Gracias por el esfuerzo.
xenevra ¿onde dis que o deixaches? non o vin, -sería o sono, xa- grazas polo teu entusiasmo, as persoas preguiceiras coma min precisamos da forza de xente coma tí
Cedric ahí lo dices "en armonía y sin menosprecio", pero eso no se da aquí en galicia, y ojalá fuese solo en los organismos oficiales.
Carlos bueno, tí puxeches as ganas e a ilusión, fuches, protestaches... ¡non se che pode pidir máis! a festa do carnaval dos cativos é importantísima tamén ¿non sí?. se non pode ser esta vez, haberá outras moitas.
pitima no respecto e na protección -con leis e o que sexa preciso- para conservar unha lingua -a nosa- que pode perderse, é onde máis incido eu diante dos que amosan indiferencia. Agora diante dos que claramente o rexeitan e o desprezan cabréome moito.

susana: non son eu tampouco moi de "patrias" e "bandeiras", son palabras detrás das que se cometeron moitas tropelías, coma "Dios", xa sabes... Sempre alguén aproveita para alentar no peito da xente ese sentir atávico que todos temos polo noso "territorio" pola nosa "identidade" de tribu. É moi doado: ante a "invasión" -non o tomes no sentido estricto- rexurde no animal gregario que somos a unión e a forza. Cada un tén un significado propio no seu corazón ó que lle chama patria que poida que non coincida co da maioria... se cadra para tí a patria son os recordos, ou o salón da túa casa, os brazos do teu amante, o solar onde xogabas de nena... para min a patria é a infancia: os recordos que pousaron na miña memoria para sempre: nai, paixase, lingua!
...pero tamén comprendo perfectamente a ausencia dese sentimento,
vai no carácter,
e apóiase tamén nas experiencias vividas.

xuanrata comparto lo que dices, en todo. (ahora me paso por tu blog)
raúl "quien menosprecia la lengua de su pueblo, de su cultura, de su identidad, es un capullo" si es que, para qué darle vueltas,
no se puede hablar más claro! :-)

Pois si que ando pola túa foto, si!!!! Son unha rapaza morena que parece que está mirando para o chan...pero non miraba, non.A cámara non a levei ó final, asi que a que sacaba as fotos non era eu. Escoitei a túa intervención e foi moi emocionante...e de vergoña nada...eses micros tenhenos tan escondidos que case é imposible dar con eles... nin que fosen galegofalantes nun mitín do pp!!! jajajaa. Un beijinho, da gusto ver canta xente se uniu a esta iniciativa.

Sempre queda de toda loita a sensación de calma, por darse sen esperar nada a cambio, un acto altruista en favor da lingua. Aperta

• Tratarei de falar galego
• O gale e una lingua moito xeitosa
• Gústame oir falar en galego

• Bicos

CristalRasgado & LaMiradaAusente
________________________________
•

Estiven o venres na presentación que se fixo en Monforte. Desfrutei coa defensa que se fixo da nosa lingua sobre todo por parte de xente xoven, o que demostra que hai futuro. Desfrutei coas verbas de Eyré e Xesús Verao, curtidos xa en moitas batallas. Desfrutei con Antón Reixa, que tamén apareceu por alí e participou no coloquio.
Desfrutei coas verbas dun chaval mexicano, que leva pouco tempo entre nós pero que se esforzou por aprender o galego e que sinte e respecta a nosa lingua dun xeito que emociona.
Desfrutei e souben que entre todos podemos ganar esta batalla.
Apertas con lingua (galega).

Debe de ser un fastidio tener que defender la lengua materna. Un fastidio que desconocemos los que nunca hemos tenido necesidad de defender la nuestra.
Como el bienintencionado ignorante que tantas veces soy, me digo: ¿Es que pude haber alguien tan tonto como para querer acabar con una lengua?
Tal vez me gusta el gallego porque no me cuesta mucho trabajo entenderlo por sus raices afines con el castellano, pero también me gusta porque sus expresiones, sus palabras y sus sonidos me encantan de por sí, porque me parece que hay ciertas cosas que en gallego, aunque digan lo mismo, suenan de otra manera y llevan otro relleno y te transportan volando a otro lugar. No sería yo quien contribuyera a que un ave tan presciosa se muriese.
Un bico quentiño para el invierno, Zeltia.

En su conpanna LX pendones leuaua: exien lo ver mugieres e uarones.
Burgeses e burgesas por las finiestras son puestos.
Plorando de los oios, tanto auyen el dolor.
De las sus bocas todos dizian una razon:
Dios, que buen vassalo si ouiesse buen sennor!

Perdón por el introito del Mio Cid en versión de hace 8007900 alla´.
De ceporros es denostar una lengua para imponer otra cuando hay dos que pueden coexistir perfectamente.Claro que esto obedece a la sin razón inherente a las banderías de la Casta que pululan por el espacio ibérico.
La poliglotía es un factor que enriquece al individuo, ser pobre en este aspecto, es decisión libre del afectado.Por ello no deja de ser menos que los demás.
Las lenguas sólo mueren cuando no se hablan, lo que no excluye que con el uso vayan variando según van evolucionando sus usuarios y la lengua se adapta a los tiempos.
Si he citado el Mio Cid al pricipio es para hacer notar, que hablado, no se diferencia tanto del gallego, por ejemplo, sólo que tuvo y ...

...tiene una evolución distinta, tal vez debida a un mayor número de usuarios adaptándose a las peculiaridades fonéticas de éstos -todos los romances nacen de un latín no muy homogeneizado- y a una más estricta normalización lingüística (gramática).

El gallego no morirá, pero probablemnte variará, como todas las lenguas.

Encantoume o video!!
¿Cal é a túa palabra favorita en galego?
Eu teño que pensalo... ¡non me podo decidir! Das que salen no video quédome con xeito, e xeitoso, tamén polas razóns que dan os que as dicen. Tamén trapalleiro, e luscofusco, e carballiza...
Galiza. Cando eu comezei a estudar galego, cando aínda se estaba a facer a norma lingüistica, e había tantas discusión como palabras, e diccionarios cheos de castelanismos, e profesores reintegracionistas, que casi nos falaban portugués, eu aprendín esa palabra: GALIZA.
Gustóume sempre moito. Non sei se porque é diferente ó castelán, e se tentaba ás veces fuxir daquelas coincidencias para avanzar todo o desavanzado anteriormente.
Gustábame. Agora xa me fixen á outra, Galicia. Pero sígueme gustando aquela.
GALIZA, terra nosa.
Foi emotiva esta viaxe polas xentes e rúas, pola língua e polo pobo. Gustoume de verdade. Grazas por descubrirma.

pitima dame gusto que che molara o video. a verdade e que eu quixera apuntar neste blog como facía nas miñas libretas, cando unha peli me gusta, un libro, anotar párrafos, escribir impresións... pero ó non saber diseñar unha plantilla que me permitira facer todo iso sin resultar un batiburrillo (querería telo con moitos índices para poder facer unha recuperación fácil) calquera día póñome a aprender diseño de pax web! -que por outro lado xa hai tempo que teño gana- e poño isto coma un querido diario como debe ser, e deixarme de tanta leria.
isto ben a conto de que o vídeo colgueino en certa maneira para ter eu o enlace gardado, e non sabes canto me aleda que tamén tí o disfrutaras.
mira, as miñas palabras favoritas en galego son tantísimas! (tamén en castelán teño, eh),
todas as referidas a sentimentos bonitos, polo significado: agarimo, acubillo, colo, morno, rula...
outras pola sonoridade: landra, pomba;
por ambos: choiva, saraiba, bagoa

tiberio que el gallego evolucione es una buena noticia, eso significa que no se perderá, que se le hablará a los niños en casa, que se enseñará en gallego en las escuelas, que los medios de comunicación escritos y hablados de galicia lo harán en gallego, que los actos de la Administración serán en gallego... una gran cosa que el gallego evolucione.
lan collo ese bico quentiño, que ainda queda moito inverno por diante, y me pega a mi que el deseado no lo voy a tener :-)
Sé de tu gusto por el gallego y también a mí me gusta el castellano. Esas palabras de agarimo de los que no sois gallego hablantes, son especialmente valiosas.
no sé si Ñocolebolo eres gallego viviendo fuera? descendiente de gallegos?. en cualquier caso me ennncannnnta que queiras falar galego!
raposo vexo que disfrutaches da xornada, que debeu de ser moi especial en Monforte!,
vintxuca, maribel bicos!

eassured f wholesale silver jewelry ample discount on returning silver jewelry wholesale them. They accept to fine jewelry serve prudent that they fine jewelry obligation advantage the widgets Gucci jewelry irrespective of their write silver jewelry up. The superintendence yoke fine jewelry rule SWC has to silver jewelry splice addition adumbrate proper fine jewelry dominion organizations access solving fine jewelry this make

When you have decided on the type of U BOAT you like and you have examined a similar model in the shops, then you can buy the U BOAT Watches . However, you have to make sure that you are getting the exact model and that the online dealer offers a warranty for the Replica U BOAT .Choosing a reputable Replica U BOAT Watches dealer is a must if you do not want to be shortchanged.

Prom Dresses: Find Online fashionable prom dresses, 2011 Prom Dresses, prom gown, cheap prom dresses
bridesmaid dresses, bridesmaid gowns, cheap bridesmaid
Cheap Prom Dresses
Homecoming Dresses
Quinceanera Dresses
prom Dresses
wedding dress, wedding dresses, bridesmaid dress, bridesmaid dresses, mother of the wedding dress, mother of the wedding dresses,flowergirl dress
Ball Gown Wedding Dresses
Beach Wedding Dresses
Bridesmaid Dresses
Column Wedding Dresses
Prom Dresses, Homecoming Dresses, Quinceanera Dresses

In 1956, Hollywood actress grace. Kelly in Monaco, queen in early pregnancy, she likes to the media replica handbags cameras a best-selling replica Burberry, which covers abdomen, use special sewing with exquisite decorative LV Monogram Minilin replica handbags into focus. Then again, HERMES had a brainwave royal agree, Monaco this cheap Valentino bags formally with grace. Kelly premarital surname, named " Enviado por wnxoy (Contacto, Página)
Fecha: 9 de Octubre, 2010, 7:34